Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility
Kontrast
Przedszkole Publiczne nr 10 Sto Pociech
Strona głowna  /  TERAPIA LOGOPEDYCZNA
TERAPIA LOGOPEDYCZNA

 

 

Inez Kijańska. Logopeda w Krakowie. Leczenie wad wymowy u dzieci ...

 PROCEDURA ORGANIZACJI TERAPII LOGOPEDYCZNEJ W PRZEDSZKOLU


Podstawa prawna: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy   psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach


1. Na zajęcia terapii logopedycznej kieruje się dzieci na podstawie wyników badań lekarskich, psychologicznych i logopedycznych po uprzednim wyrażeniu zgody przez rodziców.
2. Terapię logopedyczną w przedszkolu organizuje logopeda.
3. Logopeda z każdym dzieckiem ćwiczy indywidualnie, w zespołach, których liczba uczestników wynosi maksymalnie 4. Czas ćwiczeń uzależniony jest od indywidualnych potrzeb i możliwości dziecka.
4. Zadaniem zajęć na terapii logopedycznej jest likwidacja wszelkich zakłóceń i zaburzeń komunikacji językowej oraz pomoc w przezwyciężaniu problemów osobom mającym trudności z mówieniem, pisaniem lub czytaniem.
5. W terapii logopedycznej wybór metod jest uwarunkowany rodzajem zaburzenia. W zależności od charakteru trudności wykorzystuje się specyficzne, dostosowane do wieku i możliwości dziecka sposoby pracy terapeutycznej. Stosuje się różne metody, co wynika z konieczności realizowania zasady kompleksowego oddziaływania.
6. Etapy badania i postępowania logopedycznego:
- rozpoznanie zaburzeń mowy na podstawie objawów (symptomów),
- zestawienie symptomów,
- wstępne ustalenie przyczyn zaburzeń,
- wstępna diagnoza logopedyczna,
- ustalenie indywidualnego programu logoterapii,
- postępowanie logopedyczne i praca z dzieckiem,
- prognoza (rokowanie),
- zalecenia, uwagi, wnioski (indywidualne konsultacje z rodzicami).
7. Zajęcia logopedyczne prowadzone są do czasu wyeliminowania bądź złagodzenia zaburzenia, stanowiącego powód objęcia dziecka w/w. formą opieki.

 

 

Ćwiczenia  logopedyczne dla dziecka z afazją /można wykorzystać do pracy z dzieckiem z opóźnionym rozwojem mowy/

 

  1. Rozwijanie komunikacji werbalnej z otoczeniem /zabawy dźwiękonaśladowcze podparte gestem, przedmiotami, zabawkami, ilustracjami, napisami/.
  2. Wzbogacanie zasobu słownictwa biernego i czynnego /wskazywanie, nazywanie przedmiotów lub czynności z różnych grup tematycznych najbliższych dziecku – zawsze podparte przedmiotami, obrazkami lub napisami/.
  3. Usprawnianie motoryki narządów artykulacyjnych /ćwiczenia warg, języka, żuchwy i podniebienia miękkiego/.
  4. Wydłużanie fazy wydechowej /poprawa zaburzonego toru oddechowego - nosem i wywołanie toru dolno-żebrowo-brzusznego/, wydłużenie fazy wydechowej, ćwiczenia równomiernej siły wydechu, zgranie pauz oddechowych z treścią wypowiedzi/.
  5. Doskonalenie sprawności fonacyjnej /fonacja samogłosek i głosek trwałych, sylab, wyrazów 1,2,3-sylabowych zbudowanych z sylab otwartych, zamkniętych a później mieszanych/ zawsze podpartych gestem, przedmiotem, obrazkiem a później napisem/.
  6. Doskonalenie zdolności rozumienia mowy /podawanie najprostszych  znanych z życia codziennego 2-3 zabawek /zwiększanie  ilości zabawek, obrazków, wykonywanie poleceń jednoczłonowych, wskazywanie obrazków sytuacyjnych przedstawiających treści wyrażone w przeczytanym zdaniu, ćwiczenia poleceń bardziej złożonych/.
  7. Budowanie systemu językowego /budowanie zdań prostych /1 rzeczownik + 1 czasownik/.
  8. Kształcenie umiejętności stosowania poprawnych form gramatycznych /ćwiczenia powinny być wykonywane dopiero wówczas, gdy dziecko będzie nazywać wiele przedmiotów i czynności/
  • sprawdzanie rozumienia informacji
  • wskazywanie  na  zabawkach,  loteryjkach,  ilustracjach   części  ciała  i  określenie  ich
  • Szukanie odpowiedzi na pytanie: Czego tu nie ma?
  • Szukanie odpowiedzi na pytanie: Czyje to jest? Chłopca. Dziewczynki.  
  • Szukanie odpowiedzi na pytania: Co dziewczynka rysuje, wycina? itp.
  • Używanie nowych słów o tej samej końcówce w dopełniaczu
  • Używanie nazw osób:
  •  Sprawdzanie rozumienia wypowiedzi /Pokaż oko konia/.
  • Odpowiadanie na pytanie Czyje to oko? Czyja to głowa? Czyj ogon?
  • Porządkowanie różnych ilustracje według ich rodzaju: on, ona, ono.
  • Używanie odpowiednich form w oparciu o ilustracje:
  • Używanie odpowiednich form dodając do tego barwę i różne przedmioty:
  • Używanie odpowiednich form uwzględniając przy tym ich barwę i wielkość
  1. Rozwijanie percepcji słuchowej.
  • reakcja na dźwięk
  • dyskryminacja dźwięków
  • identyfikacja odgłosów
  • ćwiczenia pamięci słuchowej
  • ćwiczenia słuchu fonematycznego
  1. Rozwijanie orientacji w przestrzeni /chodzenie pod dyktando, powtarzanie demonstrowanych sekwencji ruchowych, ćwiczenia w prawidłowym rozumieniu przyimków/.
  2. Ćwiczenia percepcji wzrokowej /zabawa klockami, przedmiotami, rozsypankami obrazkowymi, układankami, loteryjkami, puzzlami/.

   Większość  ćwiczeń do wykonywania w przedstawionych powyżej punktach można znaleźć w zamieszczonych wcześniej materiałach na stronie przedszkola.

 

Ćwiczenia do kształtowania wzorców słuchowych

 

Często u dzieci w wieku przedszkolnym pojawiają się dość charakterystyczne zaburzenia wynikające z braku wzorców słuchowych: skracanie wyrazów i zdań, przestawianie i zamiana głosek lub sylab w wyrazach. Dlatego zachęcam rodziców wraz z dziećmi do stymulacji funkcji słuchowych mowy. Posłużą do tego rymowanki, które rozwiną również spostrzegawczość i rozumienie języka.

Jak wykorzystać rymowane wierszyki ?

Rodzic mówi rymowankę i razem z dzieckiem wymawia, wyklaskując po sylabie ostatnie słowo. Potem dziecko samo już mówi i wyklaskuje ostatnie słowo.

  • „Czy ktoś wie, czy ktoś wie

Co nasz Michał dzisiaj je ?

 

  • „Mój nos doskonale czuje

Kiedy obiad się go-tu-je.”

 

  • „Bardzo pięknie stół nakryty.

Obiad będzie zna-ko-mi-ty.”

 

  • „Dzisiaj autem jedzie mama.

Kto kieruje? Ona sa-ma.”

 

  • „Z mamą dziś Marysia jedzie

Zaraz będą na o-bie-dzie.”

 

  • „Bardzo szybko auto mknie,

Nagle stop, za-trzy-ma się.”

 

  • „Ręka lewa, ręka prawa,

To dopiero jest za-ba-wa.”

 

  • „Oczy, usta, buzia, nos,

A na głowie piękny włos”.

 

  • „Prawa noga, lewa, noga,

Jaka twarda jest po-dło-ga”.

  • „Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć,

Ścisnę mocno, będzie pięść”.
 

 

Ćwiczenia dźwiękonaśladowcze usprawniające narządy mowy

 

Onomatopeje odgrywają ogromną rolę przy usprawnianiu narządów mownych. Powtarzane wielokrotnie ćwiczą je, wzmacniając mięśnie i precyzując ich ruchy.

Odnośnie warg

wargi otwierają się i zaciskają, np.

  • pa-pa – pożegnanie
  • bach – upadek, uderzenie
  • kap-kap – kapanie wody
  • klap-klap-klap – biegnie konik
  • kłap-kłap-kłap – wilk kłapie zębami

 

kąciki ust cofają się, rozsuwając w uśmiechu:

  • me… - koza
  • be… - baran
  • he-he – śmiech babci
  • hi-hi – śmiech dziecka

kąciki ust zbliżają się do siebie tworząc tzw. ryjek:

  • mu… - krowa
  • miau… - kot
  • hau-hau – pies
  • ułu… - wilk
  • puk-puk – pukanie
  • buch – uderzanie młotem
  • tupu-tupu – rytmiczne chodzenie

następują dwa ruchy warg: uśmiech i ryjek np.

  • e-o – samochód policyjny
  • e-u – samochód straży pożarnej
  • i-u – karetka pogotowia

 

Usprawnianie języka

czubka

  • plum-plum – ryba w wodzie
  • klap-klap – biegnie koń
  • gul-gul – indyk
  • kle-kle – bocian
  • chlapu – chlapu – mycie, pranie

 

grzbietu

  • a sio – przeganianie kury
  • cip-cip – wołanie kury
  • ćś… - uciszanie lalki

 

tyłu

  • kuku-kuku – kukułka
  • kukuryku – kogut
  • kum-kum – żaba
  • gul-gul – indyk
  • hu-hu – hukanie sowy
  • ko –ko – kura
  • gol! – wbicie piłki do bramki
  • hop-hop – wołanie w lesie
  • ho-ho – śmiech taty

Wyrazy te powodują cofanie języka i tym samym zapobiegają wymowie międzyzębowej.

 

 

Ćwiczenia dźwiękonaśladowcze usprawniające oddech

 

Zabawy u dzieci 3-letnich

  • naśladowanie:
  • krówki – mu…
  • kózki – meee…
  • baranka – beee…
  • bociana – kle…kle…kle…
  • wilka – ułu…
  • osiołka – ija…
  • poganiania konika – wio…
  • przeganiania kurki z grzędy – a sio…
  • wietrzyka – f…
  • trzmiela   - w…
  • uciszanie lalki - ćś...

Zabawy u dzieci 4-letnich

  • naśladowanie:
  • syczenia gąski lub węża – sss…
  • zamykania drzwi autobusu – ps…
  • bzyczenia owadów – bz…

Zabawy u dzieci 5,6 – letnich

  • naśladowanie
  • szumu drzew, wiatru – sz…
  • lecącego samolotu – ż…
  • krakania wrony – kra…kra…
  • gruchania gołąbka – gruchu…gruchu…
  • zatrzymywania konika – pr…
  • okazywania zimna – br…
  • lecącego ptaka- frr…
  • warczącego psa –wr…

 

 

Ćwiczenia głosowe dla dzieci

 

 

1.Ćwiczenia ustalające wysokość głosu:

  • wymawianie samogłosek z różną wysokością

Najpierw ustalamy u dziecka taką wysokość, przy której mówiło najswobodniej  bez zauważalnego większego wysiłku.

  • wymawianie samogłosek a, o, u, e, y, i
  • oddzielne wymawianie głosek a, o, u, e, y, i

 

2.Ćwiczenia ustawiające głos:

  • długie wymawianie głosek a, o, u, e, i, y
  • oddzielne wymawianie głosek a, o, u, e, i, y
  • ciche mruczenie przez nos (przedłużenie wymowy spółgłoski „m”)

To ćwiczenie nazywa się mormorando i powoduje spadek napięcia w obrębie krtani oraz pomaga w uruchomieniu rezonatorów.

  • łączenie samogłosek ze spółgłoską m (mówione wolno i bez wysiłku):

mma

amm

mmam

mama

mme

emm

mmem

meme

mmy

ymm

mmym

mymy

mmi

imm

mmim

mimi

mmu

umm

mmum

mumu

  • łączenie samogłosek ze spółgłoską n:

nna

ann

nnan

nana

nne

enn

nnen

nene

nny

ynn

nnyn

nyny

nni

inn

nnin

nini

nnu

unn

nnun

nunu

 

3. Ćwiczenia modelujące siłę głosu:

  • jak najdłuższa wymowa samogłosek - na jednym wydechu i o jednym natężeniu głosek /można to robić rysując/

a _____________________

e______________________

o______________________

u______________________

i______________________

y______________________

  • wymowa samogłosek z przerwami /można to robić rysując/

a   ? ? ? ? ? ? ?

o   ? ? ? ? ? ? ?

u   ? ? ? ? ? ? ?

e   ? ? ? ? ? ? ?

i    ? ? ? ? ? ? ?

y   ? ? ? ? ? ? ?

  • wymowa na jednym wydechu i o jednym natężeniu głosu 2 samogłosek ao
  • wymowa na jednym wydechu i o jednym natężeniu głosu 3 samogłosek aou
  • wymowa na jednym wydechu i o jednym natężeniu głosu 4 samogłosek aoue
  • wymowa na jednym wydechu i o jednym natężeniu głosu 5 samogłosek aouey
  • wymowa samogłosek cicho i głośno
  • wymowa samogłosek coraz ciszej
  • wymowa samogłosek coraz głośniej

 

4.Ćwiczenia modelujące wysokość głosu:

  • wymowa na jednym wydechu i jednej wysokości kolejnych samogłosek:

a

o

u

e

y

i

  • wymowa samogłosek na jednym wydechu przy zmieniającej się wysokości głosu:

ao

aoe

aoeu

aoeuy

aoeuyi

  • wymowa samogłosek na różnych wysokościach z przerwami /można to robić rysując/:

a   Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ 

u   Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ

e   Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ

i   Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ

y  Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ Λ

  • wymowa kilku samogłosek na jednym wydechu i na tej samej wysokości:

ao

aoe

aoeu

aoeuy

aoeuyi

 

 

Ćwiczenia logopedyczne z akcentem

 

 

Akcent to inaczej nacisk położony na jakąś część wyrazu lub zdania. Ma on za zadanie wzmocnić i podkreślić ten właśnie element całości.

            Aby wyrobić  prawidłowe akcentowanie, poza dużą ilością ćwiczeń słuchowych wspólnie wystukujemy lub wyklaskujemy rytm:

  • w oparciu o klocki domina (z poszerzaniem zakresu najpierw o 1 a później w miarę postępu dziecka),
  • gdzie występowały 2 uderzenia,
  • gdzie występowały 2 uderzenia i 1 było wzmacniane,
  • gdzie występowały 3 uderzenia,
  • gdzie występowały 3 uderzenia i środkowe było wzmacniane,
  • powtarzanie 2 takich samych sylab,
  • powtarzanie 2 takich samych sylab przy czym pierwsza była wzmacniana,
  • powtarzanie wyrazów 2-sylabowych,
  • powtarzanie wyrazów 2-sylabowych, gdzie 1 była wzmacniana
  • powtarzanie wyrazów 3-sylabowych,
  • powtarzanie wyrazów 3-sylabowych, gdzie środkowa była wzmacniana.

 

   Ćwicząc akcentowanie, materiał słownikowy dobieramy w zależności od aktualnie uczonych głosek i liter przy nauce czytania i odczytywania mowy z ust oraz od tematyki poszerzającej zasób leksykalny każdego dziecka .

   Od tego jaki wyraz zaakcentujemy w zdaniu zależy jego sens. Przekonajcie się o tym, słuchając wierszyka, gdzie czytający wypowie mocniej podkreślone słowa.

 

„Ala ma KOTA rzecz niesłychana,

bo chociaż każdy kogoś ma,

to nasza Ala ma właśnie kota,

kota, a nie na przykład psa.

 

ALA ma kota, a nie Ola,

nie Jędrek, Błażej ani Jaś,

ale ta Ala, ta malutka,

co dwa ogonki mysie ma.

 

Ala MA kota, choć mówiono,

że to jest plotka, zwykły fałsz,

lecz wczoraj wszyscy zobaczyli

- ona naprawdę kota ma.”

 

Spróbujcie odpowiedzieć na pytania:

  1. Jakie zwierzątko ma Ala?
  2. Kto ma kota?
  3. Czy na pewno jest on własnością dziewczynki?

 

Zauważcie, że zaznaczyliśmy 3 wyrazy, aby 3 razy zwrócić uwagę na inną rzecz. Akcent to dobry sposób na podkreślenie najważniejszych słów i zainteresowanie słuchacza.

 

 

Ćwiczenia słuchowe

/nauka wykrywania obecności lub braku dźwięku w otoczeniu/

 

 

Starannie dobierając pomoce, zabawki, czy instrumenty do tego etapu powinno nam chodzić przede wszystkim o to, aby dzieci potrafiły wychwytywać i koncentrować się na wszystkich dźwiękach, które są w stanie usłyszeć.

 Oto zestaw ćwiczeń:

  1. Poszukiwanie ukrytego telefonu
  2. Poszukiwanie ukrytego budzika
  3. Radio gra czy nie gra?
  4. Skąd pochodzi dźwięk? Praca z głośnikami stereofonicznymi.
  5. Po usłyszanym sygnale, onomatopei, głosce, sylabie słowie, zdaniu:
  • układanie klocków (wieża)
  • układanie piramidki
  • wrzucanie krążków do skarbonki
  •  kamyków do słoika
  • nawlekanie koralików
  • zapalanie lampki
  • wrzucanie cukierków do koszyka
  • wkładanie łyżek do pudełka
  • klaskanie w dłonie
  1. Po określeniu ilości dźwięków:
  • przypinanie spinaczy do sznurka lub suszarki
  • dobieranie klocka z cyfrą
  • układanie płotu z klocków
  1. Przesuwanie palcem po metrze krawieckim (w trakcie trwania dźwięku)
  2. Jazda autkiem po planszy, wykładzinie z narysowanymi drogami (w trakcie trwania dźwięku)
  3. Prowadzenie lalki (w trakcie trwania dźwięku) i przewracania jej (zamilknięcie sygnału)
  4. Odbijanie piłki gumowej (ile razy?)
  • Określanie ręką skąd dochodzi dźwięk (dziecko stoi na środku pokoju mając zasłonięte oczy)

Jeśli dziecko większość ćwiczeń wykonuje poprawnie, można mu zwiększać stopień trudności poprzez:

  • zmianę czasu trwania dźwięku
  • zwiększanie odstępu między sygnałami
  • liczbę sygnałów
  • natężenie sygnałów

 

Ćwiczenia usprawniające język /pionizacja/

 

  • Dotykamy palcem, zimną łyżeczką, kroplami miętowymi podniebienia tuż za górnymi zębami, nazywając je „zaczarowanym miejscem”, „parkingiem”, w którym język  /krasnoludek, samochód/ powinien przebywać, gdy mamy zamkniętą buzię
  • Przytrzymywanie czubkiem języka przy podniebieniu rodzynek, pastylek pudrowych, cukierków Halls /z wgłębieniem w środku/ itp.
  • Zlizywanie nutelli, mleka w proszku, dżemu, miodu itp.   z podniebienia przy szeroko otwartych ustach

Chomik – wypycha policzki jedzeniem, a ty pokaż jak można wypchnąć policzki językiem, raz z prawej, raz z lewej strony

Karuzela – dzieci bardzo lubią kręcić się w koło, twój język także. Włóż język między wargi a dziąsła i zakręć nim raz w prawą, raz w lewą stronę

Konik jedzie na przejażdżkę – naśladowanie konika stukając czubkiem języka o podniebienie, wydając przy tym charakterystyczny odgłos kląskania

Malarz – wbijamy gwoździe w ścianę. Spróbuj zamienić język w młotek i uderzaj o dziąsła tuż za górnymi zębami, naśladując wbijanie gwoździa

Malarz - maluje sufit dużym pędzlem. Pomaluj pędzlem /językiem/ swoje podniebienie , zaczynając od zębów w stronę gardła

 Słoń – ma długą trąbę i potrafi nią wszędzie dosięgnąć. Ciekawe czy potrafisz dosięgnąć językiem do ostatniego zęba na górze i na dole, z prawej i lewej strony

Winda – otwórz szeroko buzię, poruszaj językiem tak, jakby był windą – raz do góry, raz do dołu

Żyrafa – ma długa szyję, wyciąga mocno szyję do góry. Otwórz szeroko usta i spróbuj wyciągać język do góry, najdalej jak potrafisz

 

 

Ćwiczenia żuchwy

 

Zamykanie i otwieranie domku - szerokie otwieranie ust, jak przy wymawianiu głoski a, zęby są widoczne dzięki rozchylonym wargom

Grzebień – wysuwanie żuchwy, zakładanie i poruszanie dolnymi zębami po górnej wardze. Cofanie żuchwy, zakładanie i poruszanie zębami po dolnej wardze i brodzie

Krowa – naśladowanie przeżuwania

Guma do żucia  - żucie gumy lub naśladowanie

 

Ćwiczenia podniebienia miękkiego

Zmęczony piesek – język wysunięty z szeroko otwartych ust, wdychanie i wydychanie powietrza ustami

Chory kotek – kaszlenie z językiem wysuniętym z ust

Balonik - nabieranie powietrza ustami, zatrzymanie w policzkach, następnie wypuszczanie nosem

Biedronka, parasol, sukienka itp. – przysysanie kolorowych kółeczek poprzez wciąganie powietrza przez rurkę i przenoszenie na obrazek biedronki…

Śpioch – chrapanie na wdechu i wydechu

Kukułka i kurka – wymawianie sylab

Ku-ko, ku-ko

Uku-oko, uku-oko

Kuku-koko, kuku-koko

 

Ćwiczenie oddechowe

 

 

  • chłodzenie gorącej zupy na talerzu (ręce złożone na kształt talerza) – dmuchanie ciągłym strumieniem
  • chuchanie na zmarznięte ręce
  • wypowiadanie samogłosek a, e, o, u , i, y oraz dłużej na jednym wydechu,

a, aa, aaa… e, ee, eee… o, oo, ooo... u, uu, uuu... i, ii, iii, iiii...y, yy, yyy, yyyy...

ae, ae, ae, ae ...

aeo, aeo, aeo, aeo ...

aeou, aeou, aeou, aeou ...

aeoui, aeoui, aeoui, aeoui ...

aeouiy, aeouiy, aeouiy ...

  • puszczanie baniek mydlanych
  • zabawy z rurką lub słomką i wodą w szklance:

     - dmuchamy na zmianę: długo – krótko

                                                  słabo – mocno – bardzo mocno

           - słomkę wkładamy do szklanki z wodą i wydmuchujemy     

             w wodzie „dołek”

           - słomkę zanurzamy w wodzie i wywołujemy niewielkie 

             bąbelki

  • wąchanie kwiatków (wciągamy zapach, zatrzymujemy go jak najdłużej, potem wydmuchujemy),
  • rurką zdmuchujemy papier z gładkiej powierzchni stolika (kto zdmuchnie więcej w czasie 1 wydechu)
  • rozdmuchujemy kaszę
  • rozdmuchujemy sól
  • dmuchanie na wacik, gąbkę, piórka (raz nosem, raz ustami),
  • chwytanie rurką (przyciąganie na wdechu) lekkich przedmiotów: papierków, gąbki, waty, kulki ze styropianu i wydmuchiwanie (na wydechu): Kto dmuchnie dalej? Kto szybciej? Kto trafi do celu?
  • zdmuchiwanie kawałka chrupki, piórka z rąk
  • zabawy z płomieniem świecy:

           - dmuchanie lekko, aby płomień drgał, ale nie zgasł

           - zdmuchiwanie płomienia z dużej odległości

           - zdmuchiwanie kilku świeczek jednocześnie

  • zabawy z piłeczką ping-pongową (wacikiem, papierkiem):

       - lekko dmuchamy, aby piłeczka przemieściła się przez stolik od dziecka do rodzica

       - dmuchamy silnie „wbijając gola” w bramkę zbudowaną z klocków, wydmuchiwanie

         w górę wacików, piórek: Kto wyżej? Kto utrzyma dłużej wacik w górze?

  • huśtanie zabawki: dziecko leży, zabawka na brzuchu; oddech wolny i równy
  • „słoneczko” – słońce wschodzi coraz wyżej (ręce coraz wyżej) a zachodzi coraz niżej (ręce coraz niżej)
  • wdech – 1 krok, wydech – robimy kilka kroków (4 –6)
  • wdech – równocześnie podnieść ręce w bok, wydech – powoli przesunąć ręce do przodu i skrzyżować je
  • wdech – ręce zgięte, palce oparte o ramiona, łokcie 

              przesuwamy do tyłu, wydech – powoli przesuwamy łokcie do przodu

          

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Ostatnia aktualizacja: 2021-02-08